Korte Sappige Anekdote

In mijn vernieuwer jaar mocht ik voor de eerste keer mee op kamp met de oudere leiding. We keken hier toen allemaal heel hard naar uit, omdat dit de eerste keer zou zijn dat we echt zotte dingen konden doen.

Net zoals de Knapen en Jonghernieuwers, gaan de Hernieuwers ook op meerdaagse staptocht in het midden van het kamp. We vertrokken ‘s ochtends vroeg met een geladen rugzak, stevige slapschoenen en een slepend slaaptekort. We zouden 3 dagen lang de streken rondom Mirwartrondwandelen en slaapplaats zoeken bij vriendelijke Walen.

Na een paar uur wandelen, afgaand op de oude stafkaarten die KSA nog steeds gebruikt, kwamen we bij een groot hek aan. Dit bleek een gigantische omheining te zijn waar we niet door konden, maar dit stond niet op de kaart. We zochten even en vonden een smalle opening, net groot genoeg voor 1 persoon of 1 gigantische rugzak. Een voor een klauterden we door de opening en we trokken voort, maar niemand wist echt waar we waren.

Plots vond iemand een stapel brandhout met een groot doek over gespannen. Op het doek stond in het groot: “De grotten van Han”. Oei. We waren blijkbaar binnengedrongen in het natuurpark vol grotten en mooie natuur.

Hier maakten we gebruik van en we namen onze middagpauze er, met een prachtig uitzicht. Na even te genieten van de fauna en flora zagen we op de plattegrond van het park dat we niet ver van de befaamde grotten zaten. We besloten het treintje te nemen naar daar, maar jammer genoeg vroeg de conducteur van het attractie treintje onze tickets…

We werden vriendelijk verzocht het park te verlaten. Dat deden we natuurlijk en wat later konden we onze staptocht voortzetten. Het was toch wel spannend om ons even als inbrekers te voelen in zo’n groot park!

Floris Verstraete